Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ Ζ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΛΟ ΑΓΡΑ

ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ

Τα περιστέρια ένα πρωί δεν είχανε χαρά
ήταν στην στέγη ενός σπιτιού και κλαίγανε
και στο διαβάτη λέγανε:

Αλίμονο που χάσαμε δύο ανήσυχα φτερά!
Να μην τα πήρε ο άνεμος; Μην ξαποσταίνουν κάπου;
Μην έπεσαν στη γης;

Τ' αδέρφι μας δεν φαίνεται και τώρα πως θα πάμε;
Άσπρο καράβι , όλα μαζί , στον αέρα της αυγής;
Κι ένας μικρός κορυδαλλός τραγούδησε απ' το ύψος.
Να μην το περιμένετε , τι δεν θα ξαναρθή .
Πολύν καιρό εχάρηκεν αξένοιαστο μαζί σας,
μα ήρθεν η ώρα της οργής, η ώρα να υψωθή.
Περιστεράκι μια βραδυά κοιμήθηκ' αυτού κάτου,
και την αυγή εξύπνησε αητός.
Έχετε γειά ! Πήγε ψηλά κι ευφραίνει
τα ματωμένα του φτερά στη βρύση του φωτός.



ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ.

1 σχόλιο:

  1. http://math-telos-agras.pblogs.gr/2012/11/agaphneia-2012-h-omilia-moy-gia-ton-kapetan-agra-keimeno-video-f.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή